Skip to content

Zondag Voleinding Sionskerk

Die mij eertijds geschapen heeft en veilig in het leven bracht
zal mij, heb ik mijn dag doorleefd, ook wel geleiden door de nacht.


Met het noemen van de namen van hen die ons zijn voorgegaan het afgelopen jaar erkennen wij dat zij niet vergeten zijn. En niet vergeten zullen worden, door God.
Daarom blijft de herinnering aan hen ook voortleven in ons midden.

Ieder jaar weer een bijzonder, indrukwekkend moment in onze kring. Traditiegetrouw, op de laatste zondag van het kerkelijk jaar.
Een dag die, behalve zondag Voleinding, ook wel Christus Koning wordt genoemd. Dat zegt genoeg.

Dit jaar werkt het klassieke duo Puur (harp en fluit) mee aan de dienst in de Sionskerk. We kijken er naar uit.
Volg deze link wanneer je benieuwd bent naar de liturgie.

Kerk, School en Gezinsdienst 18 november Sionskerk

Kerk, school en gezinsdienst (KSG) zondag 18 november 2018 om 9.30 uur in de Sionskerk - samen met de christelijke basisschool Spring – thema: helden.
Voorganger: pastor Bouke van Brug – organist: Hendrik Oosterhoff – koster: Bertus Kalteren - beamer: Henk Jager – ouderling van dienst: Tjits Rinsma

Orgelspel vooraf
Samen zingen: LB 218:1 t/m 5 (Dank U voor deze nieuwe morgen)

Welkom en mededelingen van de kerkenraad (Dorette, namens de school)
Samen zingen LB 8B (we gaan hierbij staan) - Zie de zon, zie de maan

We worden stil voor God…
Begroeting

(Hierna gaan wij weer zitten)

Samen zingen: LB 288 (Goede morgen allemaal)

♫ ’t Is moeilijk bescheiden te blijven ♫

Het thema van deze dienst is ‘helden’.
Wat is eigenlijk een held? (gesprekje)

‘Wie is de grootste superheld?’

Gebed

Het verhaal van Mozes
(tot aan 1 minuut 35)

Lezen en vertellen n.a.v. Exodus 2:11-15

Het verhaal van Mozes
(vanaf 1 minuut 35 tot 2 minuut 45)

Groep 7 / 8 ‘Go down Mozes’

Mozes en Aäron bij de Farao n.a.v. Exodus 5:1 en 2 (vertellen en uitspelen - groep 3 / 4)
Zingen: Hoe kwam Mozes door de Rode Zee (door de kleuters)


Het verhaal van Mozes
(vanaf 2 minuut 45 tot einde)

Samen zingen LB 806:1, 2 en 3 (Zomaar te gaan met een stok in je hand)

Korte uitleg en gesprek

Zingen/spelen groep 5 / 6 - wees niet laf

Dankgebed (Dorette Smits samen met één van de ouders en één van de kinderen)

Collecte voor: diaconie (1), kerk (2) en voor het onderhoud van de gebouwen (uitgang)

Zingen: Evang. liedb. 270:1 (Ga nu heen in vrede)

Zegen

* Zingen: Evang. liedb. 270:2

Apocalyps

Terwijl de wereld door eigen hebzucht en egoïsme ten onder lijkt te gaan. Terwijl de rijken via allerlei slinkse wegen hun vermogen voor de belastingdienst onzichtbaar proberen te maken. Terwijl de verschillen tussen rassen en volken benadrukt worden en de tegenstellingen eerder toe dan af lijken te nemen. Aangewakkerd door kortzichtige politici, die daarmee handig inspelen op de veranderingen in de samenleving.
Terwijl veel van Jezus’ volgelingen hun keuze voor het leven, met de dood moeten en moesten bekopen, nu én in de beginjaren van de kerk en in de eeuwen daar tussen.
Juist in díe tijd dus, doet Johannes zijn onthullingen.
Dat betekent het woord, dat wij meestal met Openbaring vertalen.De letterlijke betekenis van het Griekse woord ‘apokalupsis’, dat is ‘onthulling’.
Juist in een tijd die zo hopeloos leek en lijkt, schetst Johannes een wereld, onthult hij een toekomst die voor menigeen onmogelijk schijnt.

We hebben het er over op de laatste drie zondagen van het kerkelijk jaar.
Om te beginnen op zondag 11 november, in de Sionskerk.
Een dienst waaraan het mannenkoor Credo meewerkt.
Wie alvast een inkijkje wil in de opbouw van deze dienst verwijs ik door naar deze link.

Met andere ogen

Het is Bijbelzondag, komende zondag 28 oktober.
Met dit jaar als thema: met andere ogen.

Hoe kijken wij naar een Bijbelverhaal, wat pikken wij daar uit op.
De Bijbel leert ons om met andere ogen naar de wereld te kijken.
Verhalen vol hoop geven een nieuw perspectief.
Zij zetten ons in beweging en bieden ons troost, om te midden van de ernst van het leven toch nog iets van Gods vreugde te zien.

We hebben het erover, zondagmorgen aanstaande in de Sionskerk. Wees welkom!
Check hier alvast de liturgie.

Wie hoort erbij

Even lijkt het erop dat in de evangelielezing van komende zondag (Marcus 9 vanaf :38) Johannes wil opkomen voor het exclusieve recht van de kerk. “Meester, wij hebben iemand gezien die in uw naam demonen uitdreef en we hebben geprobeerd hem dat te beletten, omdat hij zich niet bij ons wilde aansluiten”.
Wanneer iemand ‘van buiten’ wel voor elkaar kan krijgen wat de kerk niet lukt, dan roept dat blijkbaar de nodige vragen op. Maar blijkbaar heeft de kerk niet het monopolie op het doen van goede werken. Terwijl ik mij niet aan de indruk kan onttrekken dat sommigen die pretentie nog steeds wel hebben, met Johannes voorop dus.

Ik hoop van harte dat wij opnieuw onder de indruk zullen komen zondagmorgen 30 september in de Sionskerk.
Kijk hier alvast voor een inkijkje in de liturgie.

Alles is mogelijk

‘Alles is mogelijk voor wie gelooft’, zegt Jezus in de 2e lezing van vandaag.
Hoe komt het toch dat de ene mens daar van harte ‘amen’ op zegt. Terwijl het voor ander een reden is om af te haken?

Het sleutelwoord in dit verhaal is inderdaad ‘geloof’.
De wanhopige vader vormt a.h.w. de schakel voor een goed verstaan van het verhaal.
‘Alles is mogelijk’, zegt Jezus, ‘als jij er zelf maar in gelooft’.
‘Ja Heer, als U het zegt’, antwoordt hij dan, ‘maar kom mijn ongeloof te hulp’.
Woorden, die door de eeuwen heen, van onschatbare waarde zijn gebleken en een enorme troost voor ontelbaren. Niet wij, met ons eigen vermeende geloof, maar degene, bij wie echt alles mogelijk is, is God! Jezus is daar een sprekend voorbeeld van. Het is uiteindelijk dan ook Zijn geloof dat de zieke jongen, dat ons weer beter maakt.

Welkom, zondagmorgen in de Sionskerk, wanneer het daarover gaat.
Kijk hier voor alvast een inkijkje in de liturgie.

Zien of inzien

‘Hoe kan iemand een wijs mens worden?’ vroeg eens een leerling aan zijn Joodse leermeester. Waarop deze antwoordde: ‘Wijsheid is slechts het vermogen om te herkénnen, om het ónzichtbare te kunnen zien’.
‘Maar wat moet ik dan herkennen’ vroeg de leerling weer. Waarop de rabbi zei:
‘Wijsheid is het vermogen om de vlinder in de rups te zien, de vogel in het ei en om de heilige in de zondaar te ontdekken’.

Over zien en inzien, daarover gaat het zondagmorgen 2 september in de Sionskerk.
Voor alvast een inkijkje in deze dienst, kijk onder kerkdiensten voor de liturgie.

Begrijpen jullie het dan nog niet? (Marcus 8, 17)

Opmerkelijk misschien dat Jezus’ leerlingen Hem blijkbaar nog steeds niet goed begrepen. Maar zeg eens eerlijk, begrijpen wij Hem wel?
Wij doen a.s. zondag opnieuw een poging, zoals wij dat gewend zijn in de kerk.
Wij proberen ons te herkennen in de grote mensenmassa, de 1000en die op Jezus afkwamen, met al hun vragen en met al hun twijfels. Misschien zaten daar ook wel meelopers bij, avonturiers, sensatiezoekers, die een dagje Jezus wilden doen. Mensen die Hem wel eens een kunstje wilden zien doen, de zg. relishoppers, wij kennen ze wel. Constant op zoek naar een kerk, een gemeente die voor de meeste opwinding zorgt, gelovigen die uit zijn op de kick van het moment. Hoe dan ook, ze kunnen er kennelijk niet los van komen.
Nee, ze konden er niet los van komen, van het gevoel dat Jezus hen wat te bieden had, die mensenmassa in Marcus 8, maar wat?

Voor wie alvast een inkijkje wil in deze dienst, zondagmorgen 26 augustus a.s. om 9.30 uur in de Sionskerk, kijk dan hier.
En wie de dienst online wil volgen op zijn laptop of PC, klik dan op deze link

Het onmogelijke voor mogelijk houden

U kent misschien die aardige anekdote wel over die Deense filosoof, die naar het spel van een 5 jarig jongetje zat te kijken. Die was bezig platte steentjes over het wateroppervlak te laten scheren. U hebt dat zelf misschien ook wel gedaan of misschien doe je het nog wel met je kinderen of met je kleinkinderen. Het gaat er daarbij om om zoveel mogelijk kringen op het water te maken.
Hij vroeg het jongetje of hij het ook eens mocht proberen.
En, inderdaad… hij kon het natuurlijk veel beter. Maar in plaats van hem daarvoor te prijzen antwoordde het jongetje: ‘Ja, dat kan ik ook: ronde kringetjes maken. Maar ík probeer of ik ook vierkante maken kan’.
Toen de man dit voorval later vertelde aan zijn vriend, de beroemde natuurkundige Albert Einstein, moest die er hartelijk om lachen en zei: ‘Het belangrijkse is niet dat het niet lukte wat hij eindeloos probeerde, maar dat hij op het idee gekomen was dat het kon.’

Het schijnbaar onmogelijke voor mogelijk houden.
Misschien is dát het wel wat wij iedere keer weer moeten leren ván de kinderen.

Daar gaat het over zondagmorgen 29 juli in de Sionskerk.
Let op, in verband met de verbouwing is de ingang tijdelijk aan de zijkant van de kerk.

Op onderstaande link krijg je alvast een inkijkje in deze dienst.
Sionskerk 29 juli


Een gemiste kans

Er was eens een prins, die door een boze fee in een vieze, stinkende,
sterk verwaarloosde straathond veranderd was. Afschuwelijk natuurlijk!
Zeker voor een prins, om van de ene op de andere dag slenterend door de straten, stelend aan de kost moest zien te komen. Met recht een hondenleven!
Maar, God zij dank, iedere vrijdagavond, wanneer de Sjabbath begon – de wekelijkse rustdag van de Joden, dan verdween de toverkracht en was hij voor één dag weer een prins. Hij keek daar de hele week naar uit, kun je begrijpen. Zonder die ene dag had hij het hondenbestaan nooit aangekund.


Met dit veelzeggende sprookje proberen Joodse leermeesters hun leerlingen het belang van de wekelijkse Sjabbath in te prenten. Eén dag in de week tijd voor jezelf, voor elkaar en vooral voor God. Een dag dus om de hele week verwachtingsvol naar uit te kijken.
Zo begin ik de preek (de wekelijkse uitleg bij het verhaal uit de Bijbel) van a.s. zondag in de Sionskerk.

Echt genieten is een gave, jawel. Het is niets moeten en vooral veel mogen. De wekelijkse rustdag is, als het goed is, een afspiegeling daarvan.
Een dag waarop het volk zijn bevrijding vierde, vrij van de slavernij.
En een dag waarop de 1e christenen, in navolging van hen, hun bevrijding vierden.

Wanneer wij onszelf en elkaar dat niet meer gunnen, één dag in de week, echt loskomen van wat ons door de week zoals bezighoudt, dan is dat een gemiste kans, de kans van je leven wellicht. God verhoede het!

In verband met de verbouwing (volg deze link voor meer informatie) gaan we via een alternatieve route naar binnen zondag. Welkom!

Kijk onder kerkdiensten voor de liturgie.

Tussen Hemelvaart en Pinksteren

‘Het eeuwige leven is dat zij U kennen, de enige ware God’, zegt Jezus in Johannes 17.
Waardoor al het andere heel wat betrekkelijker wordt.
We hebben het er over, zondagmorgen 13 mei in de Sionskerk. De zondag tussen Hemelvaart en Pinksteren, die in de traditie van de kerk ook wel wezenzondag wordt genoemd. Naar aanleiding van Jezus’ belofte aan zijn leerlingen, dat Hij hen niet verweesd zal achterlaten.
Misschien dat wij ons wat drukker zouden moeten maken om dat wat eeuwigheidswaarde heeft en wat minder om wat tijdelijk zijn. Misschien dat een deel van onze zorgen en beslommeringen dan ook wat minder zouden worden.
De samenzang wordt deze morgen begeleid door het koraalorkest Hymne uit Sneek. Voor alvast een inkijkje in deze dienst volg deze link.

Krimp zonder kramp

Of het nou gaat om kranten en tijdschriften of om de kerk, beide hebben met teruglopende ledenaantallen te maken. Wat zij in zo’n geval dan vooral niet moeten doen, aldus marketingdeskundigen, is in een kramp schieten. Of om te gaan twijfelen aan zichzelf, want dan gaat de krimp nog sneller.

De wervingskracht van een aan zichzelf twijfelend, onzeker persoon of instituut wordt immers nog kleiner en leidt nog verder af van wat je de core business, de oorspronkelijke opdracht, de belangrijkste roeping van bijvoorbeeld de kerk zou kunnen noemen, namelijk: de verkondiging van het koninkrijk van God. En dat is op zich al lastig genoeg.

Een positievere reactie op de krimpende kerk is dan ook, het teruggaan naar de kern.
Back to the Basics, aldus het laatste synoderapport van onze eigen Protestantse Kerk. Teruggaan naar de bron, terug naar waar het in de kerk vooral om moet gaan, het Rijk Gods. Dat is dé uitdaging voor een krimpende kerk. Anders gezegd: voor een kleiner wordende kerk wordt het speelveld alleen maar groter!

Nieuwsgierig geworden misschien? Welkom, zondagmorgen 22 april a.s. in de Sionskerk.
Kijk hier voor de orde van dienst

Palmpasen

Wie de godsdienst alleen maar gebruikt (of misbruikt) om het eigen gelijk, het eigen belang veilig te stellen, die loopt het gevaar daarmee het belang van God over het hoofd te zien. Anders gezegd: er kan geen sprake zijn van echte vreugde zolang wij geen oog hebben voor het verdriet van anderen.
Er is geen blijdschap zonder lijden, geen vrede zonder pijn, geen vrijheid zonder strijd.
Zoals er uiteindelijk ook geen leven zonder dood zal zijn. En daarom ook geen Pasen zonder kruis.
Wie onverschillig en net iets te gemakkelijk voorbijgaat aan het één, zal op den duur ook steeds minder vreugde beleven aan het ander!

Wij vieren zondagmorgen Palmpasen in de Sionskerk. Een dag met twee gezichten. De feestelijke intocht van Jezus in Jeruzalem vormt tegelijkertijd de opmaat voor de zogenaamde Stille Week.
Vandaag roepen de mensen nog ‘Hosanna’ en morgen ‘Kruisigt Hem!’

Tijdens de dienst vertrekken de kinderen van de kindernevendienst per huifkar naar het Gemeenteplein, in het centrum van Heerenveen. Waar ze samen met andere kinderen Palmpasen vieren.

Wie alvast een inkijkje wil hebben in de dienst, hier vind je de liturgie.

Het verhaal van de graankorrel

Nadat twee jonge vrienden, het Bijbelverhaal over de graankorrel, op school hadden gehoord - dat deze eerst in de grond gestopt moest worden om later vrucht te kunnen dragen (Johannes 12) - besloten ze meteen na schooltijd om een euromunt in de tuin te begraven.
Je weet immers maar nooit, wie weet zou ook dát snel meer worden. Jammer.
Jammer om te zien hoe snel jonge kinderen leren van grote mensen, wat dat betreft. Want wie snel en eenvoudig rijk wil worden, die heeft niet veel aan het geloof in God.
In de Bijbel betekent vruchtdragen immers niet dat je daar zélf meteen béter van wordt, maar dat je de groei van het Gods rijk helpt te bevorderen.

Meer daarover zondagmorgen 18 maart a.s. in de Sionskerk. De 5e zondag van de 40 dagen, de voorbereidingstijd voor Pasen. Welkom!
Voor de liturgie, volg deze link.