Skip to content

Pinksteren – Open Kerk

Anna zat voor het slapen gaan met haar moeder op de rand van het bed. Ze vertelt wat er die dag gebeurd is op school en dat de juf vertelde dat God er altijd was. Dat vraagt Anna zich af. Hoe kan dat nu? “Is Hij dan ook hier, nu op mijn kamer?”. Dat vindt haar moeder een lastige vraag.
“Eh, dat geloof ik wel ja”. ‘Maar ik kan Hem niet zien, hoe weet ik dan dat het zo is?”. Moeder denkt even na en zegt dan: “Kom, we doen een spelletje. Laten we het aanrakertje noemen. Raak eerst mijn armen maar eens aan”. Anna doet het?
“En dan nu mijn kin, dan mijn schouders, daarna mijn hoofd en dan nog mijn hart”.
Anna legt haar kleine handje op de borst van haar moeder. En tenslotte zegt ze: “Nu moet je mijn liefde proberen aan te raken”. Anna aarzelt en dan raakt ze opnieuw de armen en de borst van haar moeder aan. “Maar dat heb je net toch ook al gedaan?”. “Ja maar”, zucht Anna, “Hoe moet ik de liefde aanraken? Die is er toch gewoon?”. Moeder glimlacht. “Goed zo, ik denk dat het ook zo is met God”.

‘Vindplaatsen van hoop’ worden ze wel genoemd. Nieuwe initiatieven op de rand van en soms ver buiten de kerk. In al hun verscheidenheid en diversiteit laten ze iets zien van de veerkracht van het geloof. En van de vindingrijkheid van gelovigen, waarmee zij onbedoeld soms de basis legden voor nieuwe vormen van kerk zijn daarna. Wij constateren dat ook. Ikzelf doe dat al jaren. Tegen alle onderzoeksrapporten in. Ondanks een teruglopend kerkbezoek, ook bij ons, zien wij een groeiend verlangen, een behoefte aan spiritualiteit, nieuwe bezieling, gedrevenheid van binnenuit. Daar kan geen kerkelijke regelgeving tegenop.

Eigenlijk weet niemand wat er precies gebeurde, daar in die bovenzaal in Jeruzalem, vijftig dagen na Pasen. Toen Jezus zich, drie dagen na zijn dood aan het kruis, weer aan zijn leerlingen had laten zien. Maar de gevolgen waren wel zichtbaar en hoorbaar voor iedereen. In het Bijbelboek ‘Handelingen van de apostelen’ wordt er over verteld.
De omstanders hoorden een geluid ‘alsof er een hevige wind opstak’ en ze zagen iets ‘dat leek op vlammetjes’, die zich over de hoofden van de gelovigen verspreiden.

Het woord Pinksteren is trouwens afgeleid van het Griekse woord ‘pentakosta’, dat vijftig betekent. Vijftig dagen na Pasen dus blijken de leerlingen van Jezus in beweging gezet te worden. Door God, door Jezus misschien?

Toen een tijdje geleden in een interview aan de nieuwe minister van Financiën Wopke Hoekstra werd gevraagd of hij in God geloofde, antwoordde hij: “Ik hoop het”. Is geloven veel meer dan dat?

Nee, eigenlijk weet niemand precies wat er gebeurde toen, zo’n 2000 jaar terug op de 1e Pinksterdag. Maar het veranderde schuchtere geloofsleerlingen wel in vrijmoedige apostelen (d.i. ‘gezondenen’). Waardoor het werk van God, dat eerder door Jezus was ingezet, werd doorgezet in de ‘Handelingen’ dus van de apostelen.

Pinksteren is nog altijd het feest van de Geest. De Geest van God, die inspiratie geeft aan mensen, die van goede wille zijn, in navolging van Jezus. Mannen en vrouwen, jongeren en ouderen, die handen en voeten willen geven aan de liefde van God. Dat is waarop ik hoop!

Evenals voorgaande jaren is de Sionskerk open tijdens de Skoattermerke op de 2e Pinksterdag. Open voor bezichtiging, voor stilte en voor bezinning. Of om gewoon te genieten van de creatieve uitingen van geloof en van hoop, gemaakt door de leden van de werkgroep Geloof en Creativiteit van onze gemeente.

De kerk als plek om op adem te komen, dat willen wij zijn. Een vindplaats van hoop te midden van de hectiek van het leven en tijdens de Pinkstermarkt. Laat je dan ook verrassen door de muziek op het orgel of door de mooie beelden op de beamer, ieder heel uur. Er zijn gastvrouwen en gastheren aanwezig om vragen te beantwoorden en om u of om jou te verwelkomen.

(Gepubliceerd in het Skoatter Doarpsnijs van mei 2018)

Tussen Hemelvaart en Pinksteren

‘Het eeuwige leven is dat zij U kennen, de enige ware God’, zegt Jezus in Johannes 17.
Waardoor al het andere heel wat betrekkelijker wordt.
We hebben het er over, zondagmorgen 13 mei in de Sionskerk. De zondag tussen Hemelvaart en Pinksteren, die in de traditie van de kerk ook wel wezenzondag wordt genoemd. Naar aanleiding van Jezus’ belofte aan zijn leerlingen, dat Hij hen niet verweesd zal achterlaten.
Misschien dat wij ons wat drukker zouden moeten maken om dat wat eeuwigheidswaarde heeft en wat minder om wat tijdelijk zijn. Misschien dat een deel van onze zorgen en beslommeringen dan ook wat minder zouden worden.
De samenzang wordt deze morgen begeleid door het koraalorkest Hymne uit Sneek. Voor alvast een inkijkje in deze dienst volg deze link.

Krimp zonder kramp

Of het nou gaat om kranten en tijdschriften of om de kerk, beide hebben met teruglopende ledenaantallen te maken. Wat zij in zo’n geval dan vooral niet moeten doen, aldus marketingdeskundigen, is in een kramp schieten. Of om te gaan twijfelen aan zichzelf, want dan gaat de krimp nog sneller.

De wervingskracht van een aan zichzelf twijfelend, onzeker persoon of instituut wordt immers nog kleiner en leidt nog verder af van wat je de core business, de oorspronkelijke opdracht, de belangrijkste roeping van bijvoorbeeld de kerk zou kunnen noemen, namelijk: de verkondiging van het koninkrijk van God. En dat is op zich al lastig genoeg.

Een positievere reactie op de krimpende kerk is dan ook, het teruggaan naar de kern.
Back to the Basics, aldus het laatste synoderapport van onze eigen Protestantse Kerk. Teruggaan naar de bron, terug naar waar het in de kerk vooral om moet gaan, het Rijk Gods. Dat is dé uitdaging voor een krimpende kerk. Anders gezegd: voor een kleiner wordende kerk wordt het speelveld alleen maar groter!

Nieuwsgierig geworden misschien? Welkom, zondagmorgen 22 april a.s. in de Sionskerk.
Kijk hier voor de orde van dienst

Seksueel misbruik

‘Seks is niets anders dan macht’, riep zij geëmotioneerd en diep verbitterd uit.
Ik raakte met haar in gesprek, een jonge vrouw nog, alweer een tijdje geleden. Ze was geen lid meer van de kerk. Ik was even stil. Geschrokken van haar reactie. Wat dáár niet allemaal achter zat.
‘Hoe bedoel je?’ probeerde ik heel voorzichtig. En toen kwamen de verhalen, van koning David tot Donald Trump en van Harvey Weinstein tot Tamar, die door Juda wordt verkracht.
En ook verhalen over verkrachtingen op de oorlogsvelden nu tot aan het seksueel misbruik door hulpverleners NB. Ja zelfs in de kerk komt het helaas voor.
En ze had gewoon gelijk, wat een ellende heeft seksualiteit niet allemaal voortgebracht.
Wat door de Schepper zelf als het meest verhevene, het meest intieme tussen twee geliefden, die niets voor elkaar te vrezen hebben, bedacht is, wordt maar al te vaak misbruikt om de ander de eigen wil op te leggen.
Of om de eigen innerlijke leegte en persoonlijke frustratie te verbloemen met iets wat voor liefde door moet gaan, maar het gewoon niet is.
‘De liefde zoekt zichzelf niet, zij is niet grof en niet zelfzuchtig’, zo lees ik in de Bijbel. Kom er eens om, in de praktijk.

De laatste jaren komen er steeds vaker berichten naar buiten over seksueel misbruik binnen de wereld van de showbizz, maar ook binnen de hulpverlening dus. Aangewakkerd door de hasjtag #Metoo op Twitter en andere sociale media die in oktober 2017 viraal (als een lopend vuurtje) ging. Wie #MeToo plaatst, geeft daarmee aan met seksuele intimidatie of aanranding te maken hebben gehad.

De schrik slaat je om het hart, bij het horen van al die verhalen. Dat het voorkomt, dat wisten we, maar dat het zó erg was. Overal waar van een afhankelijkheidsrelatie sprake is, daar ligt kennelijk seksueel misbruik op de loer. Laten we dat niet te licht opvatten. Het is gewoon verschrikkelijk! Want echte liefde zoekt zichzelf niet.
De ander is er niet om jou te plezieren, het werkt eerder andersom. Daarvan wil ik getuigen, ook binnen mijn werk, maar wel met het schaamrood op de kaken soms, met plaatsvervangende schaamte voor wat ook de kerk in het verleden en misschien nóg mensen aandoet of heeft gedaan.

Natuurlijk, tallozen proberen van Góds liefde te getuigen, met woord en daad. Door mensen een gevoel van geborgenheid te geven, ze daardoor innerlijk sterker en weerbaarder te maken. Niemand heeft namelijk het recht om over het lichaam van een ander te beschikken.
Je bent in wézen vrij, als mens! De Bijbel windt daar geen doekjes om, God staat eerder aan de kant van de slachtoffers, dan aan de kant van de daders. ’t Is maar dat je het weet!
Daarom is het goed als daders worden aangeklaagd en dat slachtoffers op onze hulp en op bescherming mogen rekenen, óók of beter voorál vanuit de kerk.
Omdat de enige macht die de kerk toekomt de macht van de liefde is. In alle bescheidenheid en eenvoud weliswaar, maar tóch. Met heilzame woorden en door middel van daden die voor zichzelf spreken. Daar wordt, als het goed is, niemand slechter van.

Op de website van onze gemeente: www.protestantsegemeenteheerenveen.nl vindt u meer informatie onder de zoekterm ‘grensoverschrijdend gedrag’. Ook kom je daar de namen en e-mailadressen tegen van de beide vertrouwenspersonen die namens ons zijn aangesteld.

(Gepubliceerd in 'De Kern' 13 april 2018)

Palmpasen

Wie de godsdienst alleen maar gebruikt (of misbruikt) om het eigen gelijk, het eigen belang veilig te stellen, die loopt het gevaar daarmee het belang van God over het hoofd te zien. Anders gezegd: er kan geen sprake zijn van echte vreugde zolang wij geen oog hebben voor het verdriet van anderen.
Er is geen blijdschap zonder lijden, geen vrede zonder pijn, geen vrijheid zonder strijd.
Zoals er uiteindelijk ook geen leven zonder dood zal zijn. En daarom ook geen Pasen zonder kruis.
Wie onverschillig en net iets te gemakkelijk voorbijgaat aan het één, zal op den duur ook steeds minder vreugde beleven aan het ander!

Wij vieren zondagmorgen Palmpasen in de Sionskerk. Een dag met twee gezichten. De feestelijke intocht van Jezus in Jeruzalem vormt tegelijkertijd de opmaat voor de zogenaamde Stille Week.
Vandaag roepen de mensen nog ‘Hosanna’ en morgen ‘Kruisigt Hem!’

Tijdens de dienst vertrekken de kinderen van de kindernevendienst per huifkar naar het Gemeenteplein, in het centrum van Heerenveen. Waar ze samen met andere kinderen Palmpasen vieren.

Wie alvast een inkijkje wil hebben in de dienst, hier vind je de liturgie.

Het verhaal van de graankorrel

Nadat twee jonge vrienden, het Bijbelverhaal over de graankorrel, op school hadden gehoord - dat deze eerst in de grond gestopt moest worden om later vrucht te kunnen dragen (Johannes 12) - besloten ze meteen na schooltijd om een euromunt in de tuin te begraven.
Je weet immers maar nooit, wie weet zou ook dát snel meer worden. Jammer.
Jammer om te zien hoe snel jonge kinderen leren van grote mensen, wat dat betreft. Want wie snel en eenvoudig rijk wil worden, die heeft niet veel aan het geloof in God.
In de Bijbel betekent vruchtdragen immers niet dat je daar zélf meteen béter van wordt, maar dat je de groei van het Gods rijk helpt te bevorderen.

Meer daarover zondagmorgen 18 maart a.s. in de Sionskerk. De 5e zondag van de 40 dagen, de voorbereidingstijd voor Pasen. Welkom!
Voor de liturgie, volg deze link.

Alles is politiek, maar politiek is ook niet alles.

Zou Jezus zich meer in het linkse of in het rechtse kamp van de politiek thuis voelen? Waar zou Hij 21 maart op stemmen?
Wie de boodschap van de Bijbel serieus neemt, dat wil zeggen, opkomt voor het milieu, zich om Gods goede schepping bekommert, opkomt voor de zwakkeren in de samenleving, voor de chronisch zieken en voor de kansarmen, die wordt al gauw voor links versleten.
Terwijl, wie diezelfde Bijbelse barmhartigheid vertaalt in de bescherming van het ongeboren kind, opkomt voor het gezin en voor een duurzame liefdesrelatie, die wordt door sommigen als rechts gezien. Links zou dan staan voor progressief, het wordt gelinkt aan maatschappelijke vooruitgang en aan verandering. Terwijl rechts dan zou staan voor conservatief, voor behoudend en voor het opkomen voor de eigen belangen. Maar is dat terecht?

Daarover gaat het in de politiek.
Een woord dat is afgeleid van het Griekse ‘politikos’, dat is ‘wat de burger betreft’. Het is ook verwant aan het woord ‘polis’, de Griekse stadsstaat in de oudheid. Politiek gaat dus over de welbewuste vormgeving, door de burgers, van de samenleving. Christelijke politiek laat zich daarbij, als het goed is, leiden door de boodschap van de Bijbel, zoals die vorm gekregen heeft in het leven van Jezus. Maar ja, wij leven inmiddels wel 2000 jaar later. De vragen van toen zijn niet meer de onze en andersom, niet altijd zijn de antwoorden van toen één op één toepasbaar bij de problemen waar wij nu mee kampen. Maar duidelijk is voor mij wel, dat iedere zichzelf respecterende geloofsgemeenschap, zich met de politiek moet blijven bemoeien.
Wanneer bv. de kansarmen niet meer worden opgemerkt, de zwakkeren niet meer worden gehoord en hulpbehoevenden vergeten worden.
Wanneer het milieu wordt bedreigd en de solidariteit tussen rijk en arm wordt verstoord. Of wanneer de vereenzaming hand over hand toeneemt, onder ouderen én jongeren.
Dan zal de kerk ook nu van zich moeten laten horen. Zoals de profeten dat destijds deden in de geschiedenis van Israël en zoals Jezus dat dus deed in zijn tijd.

Wat dus niet wil zeggen dat de kerk per definitie links is of rechts. De kerk is eerder dwars, omdat zij weet heeft van een ander rijk, een andere samenleving, zoals die God voor ogen staat.
Dat is het andere verhaal, het verhaal van Gód met mensen. En juist dat andere verhaal is de belangrijkste reden van ons bestaan.

Daarom, alles is politiek, maar politiek is wat ons betreft niet alles.
Een kerk die volledig opgaat in de politiek, daar te nauw bij betrokken is, die gaat erin ten onder. Of die wordt zelf een onderdeel van de macht. Maar aan de andere kant, wanneer de politiek geen boodschap meer heeft aan Gods verhaal, dat doet zij niet alleen zichzelf tekort, maar ook haar burgers.
De bekende Zuid-Afrikaanse predikant en strijder tegen de apartheid, Alan Boesak, zei het ooit nog scherper: ‘Een regering die de kerk aan het kruis nagelt, die zal zelf omvergeworpen worden door de opstanding’.

Ik ga dus stemmen op 21 maart, u ook?
Stemmen voor een barmhartige rechtvaardige samenleving, waarin een ieder tot zijn recht mag komen, klein of groot, kansrijk of kansarm, zwak of sterk, ziek of gezond. Hier geboren of van elders hier naar toe gekomen. Opdat er ook onder ons iets van Gods toekomst zichtbaar wordt.

(Geplaatst in het Skoatter Doarpsnijs van maart 2019)

Filmhuis Oudeschoot presenteert 'Dancer in the dark'

Op vrijdag 16 maart organiseert het filmhuis Oudeschoot weer een filmavond in een van de zalen van De Sionskerk, Marktweg 55 in Oudeschoot.
Deze keer met de indrukwekkende film ‘Dancer in the dark'.
Selma, een Tsjechische emigrante, woont met haar zoon Gene op het platteland van Amerika. Ze werkt in een fabriek. Selma’s passie is muziek. Langzamerhand verliest Selma haar gezichtsvermogen. Ook Gene heeft dezelfde klachten. Selma gaat extra werken om genoeg geld voor een operatie voor Gene bij elkaar te krijgen. Dan wordt haar spaargeld gestolen wat leidt tot een tragisch hoogtepunt!
Een film die je nog lang bij blijft.

Het 1e kopje koffie/thee en de entree zijn gratis.
Om 19.45 uur staat de koffie/thee klaar.
Welkom!

Een nieuw getij begint

Winter
De zon staat laag
Als die al schijnt tenminste

En bij het minste of geringste
Verstart wat eerder twinkelde
Het leven wordt vertraagd

Lente
Natuur fleurt op
De knoppen staan op springen
Tijd om te hopen en te zingen
Verlicht wat schuil ging in de stilte
Ontluikt wat was verstopt

Zomer
De dag verlengt
De vogels lijken vrijer
De mensen schijnen zichtbaar blijer
De beesten feesten in de weide
En regen die de grond doordrenkt

Herfst
De tijd die krimpt
De schaduwen worden langer
De zomerzon kent geen vervanger
Gelukkig maar dat ieder jaar
Weer met een nieuw getij begint

Wie de regenboog wil zien, die moet de regen erbij nemen

Deze uitspraak staat bij ons thuis op een tegeltje dat ik onlangs heb opgehangen. Dat is mooi gezegd en heel herkenbaar.
Dat is de taal van Gods belofte.
Symbooltaal van de bovenste plank, waar de Bijbel vol mee staat.
Dat is ook precies wat het verbond van God met mensen inhoudt.
Hij kán of wíl, dat laat ik nu maar even in het midden, Hij kán de dreiging die uitgaat van het water niet op voorhand wegnemen. Maar doordat Hij met Zijn licht, met Zijn betrokkenheid en trouw erop blijft schijnen, krijgt het leven wel opnieuw kleur.

Wij lezen zondagmorgen in de Sionskerk, aan het begin van de 40 dagentijd voor Pasen, een gedeelte uit het bekende zondvloed verhaal (Genesis 9, 8-17) naast een aantal regels uit het Marcusevangelie.
Voor wat er verder gebeurt in deze dienst, volg deze link.

Bijna goddelijk

De volgende anekdote speelde zich af, kort voor een trouwdienst, in het voorportaal van de kerk.
De dominee stond, samen met het bruidspaar, te wachten tot ze naar binnen mochten.
Om de tijd te doden of om de spanning te breken, zei hij tegen de bruid: “Wat zie je er prachtig uit”. Waarop de bruidegom uitriep: “Prachtig? Ze lijkt wel God zélf.” “Nou, dan wens ik je veel sterkte”, was de verbouwereerde reactie van de voorganger. Of het bruidspaar lang en gelukkig getrouwd is, dat vertelt het verhaal niet.
Maar hij zal er nog wel achter zijn gekomen, dat ook zijn vrouw een doodgewoon mensenkind is.

In het eeuwenoude Joodse liedboek, waaruit ook in de kerk nog gezongen wordt, de Psalmen genaamd, om precies te zijn in Psalm 8 lees ik: ‘Heer, onze Heer, hoe machtig is Uw naam op heel deze aarde. Wat is (daarbij vergeleken) de mens dat U aan hem denkt, het mensenkind dat U naar hem omziet. Toch hebt U hem bijna een god gemaakt’. Weet de dichter van deze Psalm, die David wordt genoemd, dan niet waarover hij het heeft?
Bijna goddelijk? Hoezo?

“Mijn vrouw is een engel”, aldus Sam in één van de bekende Joodse grappen van Max Tailleur. Waarop zijn eeuwige tegenspeler Moos antwoordt: “Gelukkig leeft de mijne nog”. Dat bedoel ik maar, je moet niet overdrijven. Bijna goddelijk, maar hoe goddelijk is dat? En wat is bijna? Zo goed als of bij lange na niet?

Ovidius, een Romeinse dichter, vertelt een verhaal over Icarus, die op het eiland Kreta gevangen zit.
Om te kunnen vluchten maakt zijn vader vleugels voor hem, gemaakt van was en van veren. Zodat hij het eiland vliegend zal kunnen verlaten. “Maar”, zo geeft hij hem als waarschuwing mee: “Vlieg niet te laag, zodat je vleugels door het water te zwaar worden en vlieg niet te hoog, zodat de was door de zon zal gaan smelten”.
Maar Icarus geniet zo van zijn vrijheid, waardoor hij steeds hoger en hoger gaat, met als gevolg, dat zijn vleugels inderdaad smelten en hij neerstort in de zee.
Moraal van het verhaal: waar het een mens in de bol geslagen is, waar een mens in zijn eigen overmoed meent als God te zijn, overschrijdt hij de grenzen van zijn broze bestaan en gaat hij aan zijn eigen hoogmoed te gronde.

Bijna goddelijk ja, maar dat is wat anders dan als God zijn. Daar ligt meteen de uitdaging én de grens van onze eigen menselijke mogelijkheden. Het is ons inderdaad gegeven, te heersen over het bestaan. Om de aarde te onderwerpen, in cultuur te brengen naar eigen believen. Om de grenzen van het heelal te verkennen, met het leven te experimenten, al het mogelijke te onderzoeken. Je kunt die opdracht niet ruim genoeg opvatten.
Maar zodra wij ons daarbij als Godzelf gaan gedragen, dan gaan wij te ver.

Bijna goddelijk? Jawel, dat is wat de Bijbel zegt. Zo hoog worden wij door de Schepper aangeslagen.
Om te heersen over alles wat ons is toevertrouwd. Dat is feitelijk alles wat onze ogen zien en wat onze handen aanraken. Hij vertrouwt er blijkbaar op, dat de wereld bij ons in goede handen is.
Laten wij daar niet te gering over denken en dus ook nooit te gering denken over onszelf.

(Geplaatst in het Skoatter Doarpsnijs van januari 2018)

Goede woorden doen

Er was eens een Indiaan die zijn kinderen vertelde over de strijd tussen twee wolven: ‘Overal waar je gaat, gaan er steeds twee wolven met jou mee. De ene wolf symboliseert angst, wantrouwen en negatief zijn over jezelf. De ander staat voor de liefde, vertrouwen en een positieve levensinstelling.
Overal waar je bent, zullen ze je proberen af te leiden door het gevecht met elkaar aan te gaan’.
‘Maar welke van de twee zal er dan winnen?’ wilden de kinderen weten.
Dat is de wolf die jij het meeste voedt, antwoordde de Indiaan.
Welke van de twee wolven willen wij dat er gaan winnen?

Wij lezen op zondag 28 januari verder in het Marcus-evangelie.
‘Wat heb jij met óns te maken, Jezus van Nazareth? Ben je soms gekomen om ons te verdelgen?', zo staat er in de vorige vertaling. In de nieuwe Bijbelvertaling staat: 'Wat hebben wij met jóu te maken?'. Het blijkt dus allebei te kunnen.
Hoe de intenties van een bevrijder een bedreiging kunnen vormen voor wie niet bevrijd wil worden.

Volg deze link voor de verdere volgorde in de dienst.

Zondag 21 januari 2018 - vissers van mensen


VOOR DE DIENST

(!) Vooraf aan de dienst – filmpje kerkbalans

Voorzang: Lied 531:1, 2 en 3 (Jezus, die langs het water liep)
Mededelingen van de kerkenraad


VOORBEREIDING

Intochtslied (we gaan hierbij staan): Psalm 66:1 (Breek aarde uit in jubelzangen)

Moment van stilte en inkeer
Bemoediging en groet – drempelgebed
Zingen: Psalm 66:6 (hierna gaan we weer zitten)

Inleidende woorden en zingen: Lied 216:1 (Dit is een morgen als ooit de eerste)
Kyriëgebed en glorialied: Lied 216:2 en 3

DIENST VAN HET WOORD

Gesprekje met de kinderen en zingen: Evang. liedb. 440:1, 2 en 3 (Hoor, de vogels zingen weer)
- waarna de kinderen naar de kindernevendienst gaan -

Gebed om de Geest

1e bijbellezing: 1 Samuël 3:1-10
Zingen: Lied 837:1 en 3 (Iedereen zoekt U, jong of oud)

2e bijbellezing: Marcus 1:14-20
Zingen: Lied 317:1, 2 en 3 (Grote God, Gij hebt het zwijgen)

Verkondiging
Orgelspel

Zingen: Lied 840:1, 2 en 3 (Lieve Heer, Gij zegt kom ik kom)
- onder het naspel komen de kinderen van de nevendienst en de tieners van Join Us terug -

DIENST VAN DE DANKBAARHEID

Dankgebed en voorbeden
Inzameling van de gaven voor: diaconie (1), kerk (2) en onderhoud gebouwen (uitgang)

(!) Aan het begin van de collecte nog 1x het filmpje ‘Kerkbalans’
Daarna speelt het orgel

Slotlied: Evang. liedb. 382:1 en 3 (Heer, uw licht en uw liefde schijnen)

WEGZENDING EN ZEGEN

* Amen, amen, amen


- Na de dienst is er koffiedrinken -

Er valt wat te beleven tussen votum en zegen

Zangdienst zondagavond 21 januari 2018 in Trinitas om 19.00 uur
Thema: Er valt wat te beleven tussen Votum en Zegen
________________________________________________________

- Zingen vanaf om 18.45 uur:

Joh. de Heer Lied 210: 1, 2 en 3
Joh. de Heer Lied 33: 1, 2 en 3

Joh. De Heer Lied 446: 1, 2 en 5
Joh. De Heer Lied 287: 1, 2 en 4

- Orgelspel
- Woorden van welkom
- Votum en groet

- Zingen: LB 280: 1, 3 en 5

- Gebed

- Zingen: LB 162: 1, 2, 3, 4, 5 en 6 (In wisselzang: allen, v, m, v, m, allen)

- 1e Bijbellezing Exodus 34: 4 – 10 – gevolgd door een korte uitleg

- Luisteren ( en zingen): Tien Woorden Rap 10 woorden rap

- 2e Bijbellezing Mattëus 28: 16 – 20 - gevolgd door een korte uitleg

- Zingen: Evang. Liedbundel 382: 1, 2 en 3

- Orgelintermezzo

- Zingen: LB 362: 1 en 2

- Gebed

- Zingen: LB 320: 1, 2, 3, 4 en 5

- Collecte

- Zingen: LB 981: 1, 2, 3,, 4 en 5

- Zegen

(Na de zegen)

Zingen: LB 363 (Dat ’s Heren zegen op u daal)
En daarna Frysk (Mei God syn seine oer jim jaan)